دوران امامت امام جعفر صادق (ع) در میان دوران امامت دیگر ائمه اطهار (ع)، به دلیل ضعف حکومت بنی امیه و قدرت گرفتن بنی عباس، دورانی منحصر به فرد بود و شرایط اجتماعی و فرهنگی عصر آن حضرت (ع) در زمان هیچ یک از ائمه هدی (ع) وجود نداشت. در این زمان آزادی بیشتری برای ابراز عقیده به وجود آمد و بحث‌های علمی بسیاری در مسئلهات مختلف صورت گرفت. این آزادی علمی و دینی سبب شد تا شاگردان امام (ع) آزادانه در مباحث علمی شرکت کنند.

جعفر بن محمد بن علی بن حسین بن علی بن ابی‌طالب، ششمین امام مذهب شیعه امامی و پنجمین امام مذهب اسماعیلیه است. پدر او امام محمد باقر(ع) و مادرش ام فروه دختر قاسم پسر محمد بن ابوبکربود. برطبق کشف الغمه، از آنجا که نسب مادر امام صادق(ع) هم از پدر و هم از مادر به ابوبکر می‌رسید، امام صادق گفته است: «لَقَدْ وَلَدَنِی أَبُو بَکْرٍ مَرَّتَیْن‌» (من دو بار از ابوبکر متولد شد‌ه‌ام)؛ اما برخی از جمله علامه شوشتری و محمدباقر مجلسی، این روایت را جعلی می‌دانند.کنیه‌ مشهور امام صادق(ع)، ابوعبدالله (ناظر به دوم

در ورای زبانِ او اقیانوس ها در تلاطم بوده انددر پشتت چشم های او خورشید می درخشید او که با دست های مبارکش، رودها را به دریاها متصل می کرد.صخره ها و سنگ ها در مسیر سیلاب، سرگرم سرکوب هم بودند.در این میان، چه رودها که به مقصد نرسیدند،چه صحراها که سیراب نشدند،و او وارث عظیم کتاب های مهر و موم شده بود.و انبوهی از ناگفته های پیامبران و صالحان را در صندوقچه سینه خود داشت.و در برهه ای که نور فرصت بروز پیدا کردآن قدیس اکرم، آن شکوهمند اعظم تابید و جهان بی نظیرترین زمانه خود را تجربه کردآن گاه که جعفر عل